词典
蛮童的意思
蛮童
拼音mán tóng
注音ㄇㄢˊ ㄊㄨㄥˊ
繁体蠻童
词语解释
蛮童[ mán tóng ]
⒈ 亦作“蛮僮”。
⒉ 南方的童仆。
引证解释
⒈ 亦作“蛮僮”。南方的童仆。
引宋 梅尧臣 《茶磨》诗之二：“欲将雀舌成云末，三尺蛮童一臂旋。”
宋 陆游 《林亭书事》诗：“约束蛮僮收药富，催呼稚子晒书忙。”
相关词语
- zhàng mán瘴蛮
- zhū mán诸蛮
- yín tóng嚚童
- wǔ tóng武童
- wǔ shuǐ mán五水蛮
- wū mán乌蛮
- wǎn tóng宛童
- wǔ tóng shēng武童生
- tóng zhǐ líng童芷苓
- zhuān tóng颛童
- zǐ tóng梓童
- zhī tóng芝童
- zhāi tóng斋童
- zhōng tóng终童
- zhòng tóng重童
- zǐ tóng子童
- zhì tóng稚童
- zhǐ rì mán指日蛮
- wǔ chǐ tóng zǐ五尺童子
- wǔ chǐ zhī tóng五尺之童
- zhàng yǔ mán yān瘴雨蛮烟
- bì tóng嬖童
- bū mán逋蛮
- chèn tóng龀童
- jú tóng橘童
- luán tóng娈童
- liáo mán獠蛮
- mín mán缗蛮
- míng tóng冥童
- máo mán髦蛮